Jûjî

kevir

/kɛˈvɪɾ/

navdêrnêrzaPirjimar: kevir
  1. Ber, kuç, teht, tat, helan, ferş, berd, late.

    de
    Stein
    en
    stone (substance)
    nl
    steen
    tr
    taş

Etîmolojî

Hevreha zazakî kemer (di kurmancî de "m" ya îranî bi pirranî dibe "v"), vafsî kavar, abyanayî, cowşaqanî, tarî û komcanî kamar, qohrudî kemerša ji zimanên îranî. Ihtimal heye ku ji proto-hindûewropî *h₂éḱmō (kevir) û wisa hevreha rusî камень (kamêni: kevir, ber), yûnaniya kevn ακμή (gupik, serê tehtan yan gir(ik)an û ἄκμων (sindan), îngilîzî hammer (çakûç), kurdî esman... K-ya proto-hindûewropî di zimanên îranî de bi gelemperî dibe "s" lê ne diyar e ka çima di peyva "kevir" de wek xwe maye. Lê ne tenê di kurdî de lê herwiha di zimanên baltî de jî du peyvên ji hev cuda bi maneyên ji hev ferq ji

Peyvên girêdayî

Peyvên çêbûyî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.