Jûjî

kevn

/kɛvn/

1.rengdêr
  1. qedîm, dêrîn, mêjîn, ne nû, ne teze

    de
    alt
    en
    old (of an object, concept, etc: having existed for a relatively long period of time)
    nl
    oud
    tr
    eski

Mînak

  • Rast û dirist û sadiq eÇi reng bi şûna rê kevin 7!Qenc û letîf û laiq e

  • Qanûna kevn êdî betal e.

Etîmolojî

Herwiha kevin, hevreha soranî کەون (kewn), کۆن (kon), kurdiya başûrî kwane, şahzênî/şêxbizinî köne / kwene, hewramî kune, zazakî kihan, farisî کهنه (kohnê) û کهن (kohen), tacikî кӯҳна (kühne), parsî k'fw'n, pehlewî k'hw'bn, têkilî ketin (eslen keftin, rehê dema niha -kev-), bi soranî kewtin, zazakî kewtene, ji proto-îranî *kep- ji proto-hindûewropî *kop- (lê dan, pê ketin) ku herwiha serekaniya копать (kolandin) ya rûsî û κόπτω (kopto: lê dan) ya yûnanî ye. Anku "kevn" eslen ji "keftin"ê peyda bûye yanî tiştê kevn tiştê ji rewacê ketî, bêqîmetbûyî ye. Bo V di kurmancî de hevberî H di farisî de

Peyvên girêdayî

2.navdêr
  1. jêder, kok, esl

    de
    Ursprung / Herkunft
    en
    origin
    nl
    oorsprong / herkomst
    tr
    köken

Mînak

  • Kevna vê dinyayê ba ye.

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

kevn — ferhenga kurmancî · Jûjî