Jûjî

pîr

/piːɾ/

1.rengdêr
  1. êxtiyar, salmend, êdî ne genc, mirov û candarên din yên temenê anku jiyê wan mezin e

    de
    alt
    en
    old
    nl
    oud
    tr
    yaşlı

Mînak

  • Mebîne pîr û kal im, tim dinalim, Di cengê de şepal im, pir xeroş im.

Etîmolojî

Ji proto-hindûewropî *pel- (“gewr”), hevreha پیر (pîr) ya soranî, ya farsî, pêr ya pehlewî, powruşe- ya avestayî, sanskrîtî पलित (pelîte: gewr), rusî пелёсый (pelyêsiy), πολιός (polyos: gewr), latînî palleō, pullus, pallidus, albanî plak, îngilîzî fallow... Bo têkiliya maneyê di navbera "pîrî" û "serokatiya dînî" de, bide ber peyvên "şêx" û keşîş ku eslê wan jî maneya "pîr" ya bi wateya "temenmezin" didin.

Peyvên girêdayî

2.navdêrnêrza/mêzaPirjimar: pîr
  1. serok, rêber, mezin (bi taybetî yên elewî û êzidiyan)

    de
    Greis
    en
    old man
    nl
    oude man / grijsaard
    tr
    yaşlı
  2. wife

  3. örümcek

    de
    Spinne
    en
    spider
    nl
    spin

Mînak

  • pîrên êzidiyan

Etîmolojî

From Proto-Iranian *pr̥Hwáh, from Proto-Indo-Iranian *pr̥Hwás (“ancient, old”), from Proto-Indo-European *pr̥h₂-wó-s, derived from *preh₂- (“before, in front of”).

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

pîr — ferhenga kurmancî · Jûjî