Jûjî

kevlan

/kɛvˈlɑːn/

navdêr
  1. Tişta/ê ku şûrî dikin tê de dema ku mirov li gel xwe hildigire lê di wê gavê de bi kar naîne.

    de
    Scheide
    en
    sheath / scabbard
    nl
    schede

Etîmolojî

Ji kevl + -an.

Peyvên girêdayî

Awayên din

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

kevlan — ferhenga kurmancî · Jûjî