Jûjî

kevan

/kɛˈvɑːn/

navdêrnêrza
  1. Amûrek e ku tîr pê têt avêtin.

    de
    Bogen / Felge / Sprungfeder
    en
    bow (weapon used for shooting arrows)
    tr
    yay / halaç yayı / ayraç / kemer

Mînak

  • tîr û kevan

Etîmolojî

Hevreha soranî û kelhûrî کهوان (kewan), zazakî kemane, farisî کمان (kamân, “kevan”), lûrî kemo, kemon, yûnaniya kevn καμάρα (kamára, “kevan, tewandî, çemandî - binere qemere”), hemû ji proto-hindûewropî *kem- (“çemandî, tewandî”) ku herwiha serekaniya çemandin / çemîn, tewandin / tewîn, çewt / çeft yên kurdî û خمیدن (xemîden, “çemîn, tewîn”) ya farisî ye jî.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

kevan — ferhenga kurmancî · Jûjî