navdêr
Cihê ku mirov dibêje qey erd û esman lê digihin hev.
- de
- Horizont
- en
- horizon
- nl
- horizon
- tr
- ufuk / çevren
Mînak
Roj ji ufuqê hilhat.
Roj li ufuqê ava bû.
Etîmolojî
Ji erebî أُفُق (ʔufuq).
ufuq
/ʊˈfʊq/
/ʊˈfʊq/
Cihê ku mirov dibêje qey erd û esman lê digihin hev.
Roj ji ufuqê hilhat.
Roj li ufuqê ava bû.
Ji erebî أُفُق (ʔufuq).