Substantiv
Horizont
- en
- horizon
- nl
- horizon
- tr
- ufuk / çevren
- kmr
- Cihê ku mirov dibêje qey erd û esman lê digihin hev.
Beispiele
Roj ji ufuqê hilhat.
Roj li ufuqê ava bû.
Herkunft
Ji erebî أُفُق (ʔufuq).
ufuq
/ʊˈfʊq/
/ʊˈfʊq/
Horizont
Roj ji ufuqê hilhat.
Roj li ufuqê ava bû.
Ji erebî أُفُق (ʔufuq).