Jûjî

kevan

/kɛˈvɑːn/

zelfstandig naamwoordmannelijk
  1. yay / halaç yayı / ayraç / kemer

    de
    Bogen / Felge / Sprungfeder
    en
    bow (weapon used for shooting arrows)
    kmr
    Amûrek e ku tîr pê têt avêtin.

Voorbeelden

  • tîr û kevan

Herkomst

Hevreha soranî û kelhûrî کهوان (kewan), zazakî kemane, farisî کمان (kamân, “kevan”), lûrî kemo, kemon, yûnaniya kevn καμάρα (kamára, “kevan, tewandî, çemandî - binere qemere”), hemû ji proto-hindûewropî *kem- (“çemandî, tewandî”) ku herwiha serekaniya çemandin / çemîn, tewandin / tewîn, çewt / çeft yên kurdî û خمیدن (xemîden, “çemîn, tewîn”) ya farisî ye jî.

Verwante woorden

Bron en licentie

Dit lemma komt uit Wîkîferheng/Wiktionary en valt onder CC BY-SA 4.0. Bron: Wîkîferheng. Onze afgeleide gegevens delen we onder dezelfde licentie.