Jûjî

kevan

/kɛˈvɑːn/

nounmasculine
  1. bow (weapon used for shooting arrows)

    de
    Bogen / Felge / Sprungfeder
    tr
    yay / halaç yayı / ayraç / kemer
    kmr
    Amûrek e ku tîr pê têt avêtin.

Examples

  • tîr û kevan

Etymology

Hevreha soranî û kelhûrî کهوان (kewan), zazakî kemane, farisî کمان (kamân, “kevan”), lûrî kemo, kemon, yûnaniya kevn καμάρα (kamára, “kevan, tewandî, çemandî - binere qemere”), hemû ji proto-hindûewropî *kem- (“çemandî, tewandî”) ku herwiha serekaniya çemandin / çemîn, tewandin / tewîn, çewt / çeft yên kurdî û خمیدن (xemîden, “çemîn, tewîn”) ya farisî ye jî.

Related words

Source and licence

This entry derives from Wîkîferheng/Wiktionary and is licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Wîkîferheng. Our derived data is shared under the same licence.