Jûjî

kalan

/kɑːˈlɑːn/

navdêr
  1. kaloxkê şûr û xenceran, şilf, derdanka şûr û xenceran, kevlanê şûr û xenceran

    de
    Futteral / Scheide / Umschlag / Schwertscheide
    en
    sheath, scabbard
    nl
    schede
    tr
    kın

Mînak

  • Շուրա խօ տիսա լը քալան տէյնը.

Etîmolojî

Hevrehên soranî کالان (kalan) û کێلان (kêlan), zazakî kalanî / kalenî, hewramî kêlane... hemû ji zimanên îranî *kārta-dāna- (kêrdank): *karte-dane- > *kart-dan > *kardan > *karan > kalan. Formên kavlan, kevlan bi têkilkirina kalan li gel kevlan peyda bûne. Di nav zimanên îranî de peyv tenê di kurdî de tê bikaranîn. Farisî peyvên نیام (niyam) ya îranî û peyva غلاف (ẍilaf) ya ji erebî bi kar tîne. կալան (kalan) ya ermenî ji kurdî hatiye wergirtin. Ačaṙean idia dike ku kurdî ew peyv ji ermenî wergirtiye lê hem bi baweriya Chyet û hem jî ya me peyv bi eslê xwe kurdî ye. Ermenî ew ji kurdî wergirti

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.