Jûjî

koç

navdêr
  1. (mala xwe) barkirin, sirgûn, mişextî, ji derekê çûn derek din bijî

    de
    Einwanderung / Übersiedlung
    en
    transmigration / emigrating / migrating / colonnade
    nl
    migratie / verhuizing
    tr
    hicret / huruç / nakil / göç

Etîmolojî

Ji tirkî yan ji zimanekî din yê tirkîkî, bo nimûne azerî köç, bide ber teterî күчәргә, tirkî göç yan göç-mek. Heman peyvê di farisî de jî wek کوچ (kûç), hemû ji tirkiya kevn *köş- (bar kirin) ji *kö- (rabûn)

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

koç — ferhenga kurmancî · Jûjî