1.rengdêr
(ji "meh"ê) Binere: mehî
mehîn
/mɛˈhiːn/
2.navdêrmêzaPirjimar: mehîn
hespa mê
- de
- Vokativ Plural des Substantivs meh
- en
- mare, female horse
- nl
- merrie
- tr
- kısrak
Mînak
ملزم و خرک هر دو مشار قطع برین سن ددانابل و بعیر عیس و جمل ناقه جماذ او دڤه نهحجر مهین هم عقله مهر کری هسپه حصان
Etîmolojî
Hevreha soranî مایین (mayîn), zazakî mahîne hewramî mayînî, farisî مادیان (mādiyān) û pehlewî mādiyān... hemû ji zimanên îranî, têkilî ma- (mak; mê). Bo H di kurdî de beramberî D di farisî û pehlewî de, bidin ber bahîv. Herwiha bidin ber maker. Peyva azerî madyan / مادیان, ermenî մադիան (madian) û osmanî مادیان (madiyan) ji zimanên îranî hatine wergirtin. Ji aliyê etîmolojî ve mehîn ne hevreha hevwateya xwe ya îngilîzî anku mare ye.
Peyvên girêdayî
Awayên din
3.lêker
(şîr bûn mast) Baştir: meyîn