Jûjî

mehîn

/mɛˈhiːn/

1.sıfat
  1. (ji "meh"ê) Binere: mehî

2.isimdişilÇoğul: mehîn
  1. kısrak

    de
    Vokativ Plural des Substantivs meh
    en
    mare, female horse
    nl
    merrie
    kmr
    hespa mê

Örnekler

  • ملزم و خرک هر دو مشار قطع برین سن ددانابل و بعیر عیس و جمل ناقه جماذ او دڤه نهحجر مهین هم عقله مهر کری هسپه حصان

Köken

Hevreha soranî مایین (mayîn), zazakî mahîne hewramî mayînî, farisî مادیان (mādiyān) û pehlewî mādiyān... hemû ji zimanên îranî, têkilî ma- (mak; mê). Bo H di kurdî de beramberî D di farisî û pehlewî de, bidin ber bahîv. Herwiha bidin ber maker. Peyva azerî madyan / مادیان, ermenî մադիան (madian) û osmanî مادیان (madiyan) ji zimanên îranî hatine wergirtin. Ji aliyê etîmolojî ve mehîn ne hevreha hevwateya xwe ya îngilîzî anku mare ye.

İlgili kelimeler

Diğer yazımlar

3.fiil
  1. (şîr bûn mast) Baştir: meyîn

Kaynak ve lisans

Bu madde Wîkîferheng/Wiktionary kaynaklıdır ve CC BY-SA 4.0 ile lisanslanmıştır. Kaynak: Wîkîferheng. Türettiğimiz veriyi de aynı lisansla paylaşıyoruz.