Jûjî

mehîn

/mɛˈhiːn/

1.Adjektiv
  1. (ji "meh"ê) Binere: mehî

2.SubstantivfemininPlural: mehîn
  1. Vokativ Plural des Substantivs meh

    en
    mare, female horse
    nl
    merrie
    tr
    kısrak
    kmr
    hespa mê

Beispiele

  • ملزم و خرک هر دو مشار قطع برین سن ددانابل و بعیر عیس و جمل ناقه جماذ او دڤه نهحجر مهین هم عقله مهر کری هسپه حصان

Herkunft

Hevreha soranî مایین (mayîn), zazakî mahîne hewramî mayînî, farisî مادیان (mādiyān) û pehlewî mādiyān... hemû ji zimanên îranî, têkilî ma- (mak; mê). Bo H di kurdî de beramberî D di farisî û pehlewî de, bidin ber bahîv. Herwiha bidin ber maker. Peyva azerî madyan / مادیان, ermenî մադիան (madian) û osmanî مادیان (madiyan) ji zimanên îranî hatine wergirtin. Ji aliyê etîmolojî ve mehîn ne hevreha hevwateya xwe ya îngilîzî anku mare ye.

Verwandte Wörter

Andere Schreibweisen

3.Verb
  1. (şîr bûn mast) Baştir: meyîn

Quelle und Lizenz

Dieser Eintrag stammt aus Wîkîferheng/Wiktionary und steht unter CC BY-SA 4.0. Quelle: Wîkîferheng. Unsere abgeleiteten Daten teilen wir unter derselben Lizenz.