Jûjî

miaf

/mɘˈɑːf/

rengdêr
  1. Kesê ku ji erkekî hatiye azadkirin, kesê destûr heye ku erkek giştî bi cih neyîne.

    en
    exempted / privileged / executed / free
    tr
    muaf / bağışık

Mînak

  • Ew ji eskeriyê hatiye miafkirin.

Etîmolojî

Ji erebî مُعَاف (muʕāf). Cotrehê maf.

Peyvên girêdayî

Awayên din

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.