Adjektiv
muaf / bağışık
- en
- exempted / privileged / executed / free
- kmr
- Kesê ku ji erkekî hatiye azadkirin, kesê destûr heye ku erkek giştî bi cih neyîne.
Beispiele
Ew ji eskeriyê hatiye miafkirin.
Herkunft
Ji erebî مُعَاف (muʕāf). Cotrehê maf.
miaf
/mɘˈɑːf/