navdêrmêza
Avahiya ku misilman lê dicivin û bi hev re nivêjan dikin yan guh didin weiz û xwendina Qur'anê; nimêjgeh, pîrozgeh û peristgeha misilmanan.
- de
- moschee / Moschee
- en
- mosque
- nl
- moskee
- tr
- cami / mescit / allah evi / tapınak
Mînak
Xêra ku li malê diçe, li mizgeftê betal e.
Bişev li dêrê ye biroj li mizgeftê ye.
Etîmolojî
Ji zimanên aramî taliyê ji aramî 𐡌𐡎𐡂𐡃𐡀 (msgdʾ /masgəḏā/, “cihê îbadetê”). Bide ber farsiya klasîk مزگت (mazgit), farisiya navîn [skrîpt hewce ye] (mzgt' /mazgit/) ermeniya kevn մզկիթ (mzkitʻ). مَسْجِد (masjid) ya erebî ji aramî hatiye wergirtin. Cotrehê mescîd.