Jûjî

nîr

/niːɾ/

navdêrnêrza
  1. Darê ku du ga û gamêş pê tên zeftkirin dema cot pê tê kirin yan erebe pê tê kêşan.

    de
    Joch
    en
    yoke (wooden bar)
    nl
    juk
    tr
    boyunduruk

Mînak

  • Yekrû ne li nik te kufr û îmanYeksû ne li nik te xuld û nîranQehra xwe bikî eger tu zahir

Etîmolojî

Hevreha soranî نیر (nîr), kurdiya başûrî nîr, nîre, zazakî nîre, hemû ji erebî نير (nîr), hevreha îbrî ניר (nîr), aramî ܢܝܪܐ (nîra), akadî nîru. Hevmaneya wê ya ji proto-hindûewropî anku "yox / yok" di farisî û gelek zimanên din yên hindûewropî de maye (li beşa wergeran binêrin) lê ji kurdî ketiye. Hevmaneya wê ya tirkî boyunduruk jî wek bandor ketiye zimanê nivîskî yê kurdî û di kurdî de maneya "tesîr" wergirtiye.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

nîr — ferhenga kurmancî · Jûjî