1.navdêr
maç, mirç, danîna lêvên xwe li leşê kesekê/î yan li tiştekê/î
- de
- Kuss / Busserl
- en
- kiss
- nl
- kus / zoen
- tr
- öpücük / buse
Mînak
Ramûsan li gep û alekan li gelek welatan edetek silavkirinê ye.
Te ez bi ramûsana xwe helandim.
ramûsan
2.lêker
maç kirin, ramûsandin, lêvên xwe li leşê kesekê/î yan li tiştekê/î dan (bi taybetî bo hezkirinê yan silavkirinê): Eniya dayika xwe ramûsand. (du kes) lêvên xwe li yên hev dan (bi mebesta evînê ango hezkirina ji hev): Lêvên hev radimûsin.
- de
- küssen / knutschen
- en
- kiss
- nl
- kussen / zoenen
- tr
- öpmek
Etîmolojî
ra + *mûs + -an, hevreha farisî بوسیدن (bûsîden, “maç kirin”) û بوسه (bûsê, “maç”) ji zimanên îranî, eslen onomatopoetîk. Bo guherîna M/B bide ber "misilman / bisilman / bisirman". Forma farisî wek بوسة (bûse, bewse) ketiye erebî jî û forma lêkerî باس (base) jî jê hatiye çêkirin.