Jûjî

paç

/ˈpɑːt͡ʃ/

navdêr
  1. maç, ramûs, danîna lêvên xwe li leşê kesekê/î yan li tiştekê/î:

    de
    Kuß / Kuss / Tuch / Windel
    en
    kiss / touch / with / lips
    nl
    kus / zoen
    tr
    öpücük

Mînak

  • Paçkirina gep û alekan li gelek welatan edetek silavkirinê ye.

  • Te ez bi maça xwe helandim.

Etîmolojî

ji dengê mirç yê siriştî yê dikare bêt bihîstin dema maçek tê dan li tiştekê/î

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

paç — ferhenga kurmancî · Jûjî