navdêr
Kesa/ê ku hatiye girtin û zindanîkirin bi armanca neçarkirina hin kesên din daku hin pare ji wan bên standin yan hin şert û merc bi wan bidin pejirandin
- de
- Geisel / Pfand / Hypothek
- en
- hostage / mortgage / pawn / pledge
- nl
- gijzelaar / hypotheek
- tr
- rehine / ipotek / rehin / tutu
Etîmolojî
Ji erebî رهين (rehîn) ji rehê ر ه ن (r-h-n-) ku ji bilî zimanên Rojhilata Navîn (bo nimûne tirkî rehin) herwiha ketiye zimanên Nîvgiravê Îberyayê jî: spanî rehén, portugalî refém, galîsî refén.