Jûjî

rehîn

Substantiv
  1. Geisel / Pfand / Hypothek

    en
    hostage / mortgage / pawn / pledge
    nl
    gijzelaar / hypotheek
    tr
    rehine / ipotek / rehin / tutu
    kmr
    Kesa/ê ku hatiye girtin û zindanîkirin bi armanca neçarkirina hin kesên din daku hin pare ji wan bên standin yan hin şert û merc bi wan bidin pejirandin

Herkunft

Ji erebî رهين (rehîn) ji rehê ر ه ن (r-h-n-) ku ji bilî zimanên Rojhilata Navîn (bo nimûne tirkî rehin) herwiha ketiye zimanên Nîvgiravê Îberyayê jî: spanî rehén, portugalî refém, galîsî refén.

Verwandte Wörter

Quelle und Lizenz

Dieser Eintrag stammt aus Wîkîferheng/Wiktionary und steht unter CC BY-SA 4.0. Quelle: Wîkîferheng. Unsere abgeleiteten Daten teilen wir unter derselben Lizenz.

rehîn — kurdisches Wörterbuch · Jûjî