Jûjî

sênî

navdêr
  1. Amana berfireh ya ku sênîk û amanên din tê de tên bicihkirin daku gerandina wan hêsan be yan xwarin jê nekeve erdê yan ser maseyê.

    de
    Tablett / Teller / Platte / Tafel
    en
    tray / plate
    nl
    dienblad / bord
    tr
    tepsi / sini / tabak

Mînak

  • ..., ne sênîk birxul e.

Etîmolojî

Hevreha soranî سینی (sînî), farisî سینی (sînî), tirkî sini, hemû ji erebî صينية (șîniyeᵗ, “sênî, tiştên çînî”) ji صيني (șînî, “çînî”) ji الصين (eș-Șîn, “Çîn, Sîn”), ji zimanên îranî, bi pehlewî 𐭰𐭩𐭭 (Çîn: Çîn, çînî, malê çînê, amanên ji Çînê, bi taybetî ferfûrî anku çînî) ji sanskrîtî चीन (cīna) (Çîne) ji çînî 秦 (qín - di tîpguhêziya çînî de Q wek Ç ya kurdî tê gotin.) Ji eynî rehî: çînî ku hem maneya "ji Çînê" (bi îngilîzî "Chinese") û herwiha wateya "ferfûrî" (bi îngilîzî jî "china") dide. Binêre herwiha: ferfûrî û çinar.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

sênî — ferhenga kurmancî · Jûjî