Jûjî

sûc

/ˈsuːd͡ʒ/

navdêr
  1. Binas, tawan, guneh, xirabî, xeta, xeletî, cinayet, bêqanûnî, dijqanûnîtî.

    de
    Fehler / Schuld / Untat / Vergehen
    en
    crime / offence / culpability / fault
    nl
    misdaad / schuld
    tr
    suç / zeval / cürüm

Mînak

  • Nê ji me sûc û xeta tên û sîtemLê ji te îhsan û xufran û kerem

Etîmolojî

Ji osmanî صوچ (suç), ji proto-tirkî.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

sûc — ferhenga kurmancî · Jûjî