navdêr
Cilê stûr û germ yê ku mirov bi taybetî zivistanan dike ber xwe û zik û pişta mirovî digire
- de
- Mantel / Umhang / Jackett / Kittel
- en
- cloak / mantle / cape / coat
- nl
- jas / mantel
- tr
- ceket / manto / palto / sako
Etîmolojî
Ji îtalî sacco (1. cûnekî çakêtan 2. tûrik, telîs, çiwal) ji latînî sacco (tûrik, telîs, çiwal) ji yûnanî σάκκος (sákkos) ji fenîkî [Peyv?] misrî 𓆷𓈎𓄜 (saq), hevreha akadî 𒆭𒊓 (seqqu). Bi maneya "tûrik" ketiye piraniya zimanên ewropî: îngilîzî sack, fransî û romanî sac, portugalî û spanî saco, almanî Sakko, holendî zak, swêdî säck, danmarkî sæk, norwecî sekk, fînlendî säkki, mecarî zsák...