/xʷɑːˈɾɪn/
Tişta/ê ku tê xwarin.
yemek / yiyecek
From Proto-Iranian *hwarta-, from *hwar- (“to eat, consume”), from Proto-Indo-Iranian *suar-, further origin unknown, with no obvious Indo-European cognates outside of Iranian.
Kirin zikê xwe; tişt kirin di devê xwe de û bi didanên xwe hêrandin û da'ûrandin zikê xwe.
harcamak
Dused dolar hebûn, hemî di rojekê de xwarin.
Dijminan derbeyek mezin xwar.
Ji îraniya kevn *hʷarati, ji proto-hindûaryayî *sʷalati, ji proto-hindûewropî *sʷeleti (“xwarin, vexwarin, daûrandin, daqurtandin”), têkildarî swallow (“daqurtandin, daûrandin”) ya îngilîzî, zwelgen (bi hesûdî xwarin) ya holendî, خواردن (xwardin) ya soranî, warden ya zazakî, wardey ya hewramî, خوردن (xorden) ya farisî... proto-îranî: *hwar- ("xwarin"), avestayî: xvar- ("xwarin"), partî: xwr- ("xwarin"), pehlewî: xwar- ("xwarin, vexwarin"), sogdî: xwr- ("xwarin"), farisî: xurdan / xvār- ("xwarin, şımıten"), belûçî: wārt / war- ("xwarin, vexwarin"), tatî: xārt / xer- ("xwarin"), kurmancî: xwarin
