Jûjî

zan

/ˈzɑːn/

1.navdêr
  1. Maneya vê madeyê hê nehatiye nivîsîn. Heke hûn maneya wê bizanin, kerem bikin binivîsin.

    de
    Geburt
    nl
    geboorte
    tr
    doğurma / doğum / doğuş / kaynama
2.lêker
  1. welidandin, zarok ji zikî derketin, zarok dan, zêde bûna zarokan

    de
    gebären / Geburt / Christus / Junge werfen
    en
    give birth / accouchement / childbirth / kitsch
    nl
    baren / ter wereld brengen
    tr
    doğmak / doğurmak / kaynamak / tevlit etmek

Mînak

  • Yan ji kovanên di kul tênJê dizêt her xwîn û zoxXwîn ji dil co co rewan tê

  • Berî Zanê / Zayînê anku bZ yan BZ

Etîmolojî

Ji proto-îranî *zan (“zan”), ji proto-hindûewropî *gen- (“zan”). Hevreha avestayî: zan- ("zan"), partî: z'y- ("zan"), frzynd ("zarok"), pehlewî: z'- /zā-/ ("zan"), somalî: z'y- ("zan"), farisî: zāyad ("zayış"). āzād ("azad, serbest"), osetî: zajyn / zad- ("zan"), belûçî: zāt / zā- ("zan") … ^(alfabeya arî), kurdî: zan, zayîn / -zê- ("zan"), kurmancî: zan, zayîn / -zê- ("zan"), hewramî: zay / z- ("zan"), zazakî: zayene / za- ("zan"), sanskrîtî: jan- ("zan"), yûnanî: genēs ("zan"), genos ("nijad, binemal"), gonos ("zarok"), latînî: genus ("nijad, xizm"), gēns ("nijad, binemal"), nātos ("zarok"),

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

zan — ferhenga kurmancî · Jûjî