Jûjî

afir

/ɑːˈfɪɾ/

zelfstandig naamwoordmannelijk/vrouwelijkMeervoud: afir
  1. trog

    de
    Trog / Futtertrog / Mulde
    en
    manger
    tr
    yalak
    kmr
    Cihê ku dewar lê alif dixwe.
  2. stal

    de
    Stall
    en
    stable
    tr
    ahır

Voorbeelden

  • Afirê gamêşa[n], bû warê qelsemêşa[n].

  • Wê zarokê xwe di pêçekê de pêça û di afirekî de danî, çimkî cihê wan li mêvanxanê tunebû.

Herkomst

Ji proto-îranî *a-hverene ("ya ku xwarinê dide", ji a- + proto-hindûewropî * swel-: xwarin), hevreha din ya kurmancî axur, pehlewî axwerr-, farisî اخور (axûr). Heman peyv ketiye ermenî û tirkî jî, bi tirkî ahır.

Verwante woorden

Afleidingen

Verwant

Andere schrijfwijzen

Bron en licentie

Dit lemma komt uit Wîkîferheng/Wiktionary en valt onder CC BY-SA 4.0. Bron: Wîkîferheng. Onze afgeleide gegevens delen we onder dezelfde licentie.

afir — Koerdisch woordenboek · Jûjî