Jûjî

afir

/ɑːˈfɪɾ/

nounmasculine/femininePlural: afir
  1. manger

    de
    Trog / Futtertrog / Mulde
    nl
    trog
    tr
    yalak
    kmr
    Cihê ku dewar lê alif dixwe.
  2. stable

    de
    Stall
    nl
    stal
    tr
    ahır

Examples

  • Afirê gamêşa[n], bû warê qelsemêşa[n].

  • Wê zarokê xwe di pêçekê de pêça û di afirekî de danî, çimkî cihê wan li mêvanxanê tunebû.

Etymology

Ji proto-îranî *a-hverene ("ya ku xwarinê dide", ji a- + proto-hindûewropî * swel-: xwarin), hevreha din ya kurmancî axur, pehlewî axwerr-, farisî اخور (axûr). Heman peyv ketiye ermenî û tirkî jî, bi tirkî ahır.

Related words

Derived terms

Related

Source and licence

This entry derives from Wîkîferheng/Wiktionary and is licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Wîkîferheng. Our derived data is shared under the same licence.