Jûjî

ken

/kɛn/

1.zelfstandig naamwoordmannelijk
  1. lach

    de
    Lachen / Lache
    en
    laugh
    tr
    gülme / gülüş
    kmr
    Kenîn yan kenandin, dengê keyfê, dengê "hahahaa".
  2. glimlach

    de
    Lächeln
    en
    smile
    tr
    gülümseme / tebessüm

Voorbeelden

  • Ew nazika nûrînbedenQendê dirêjin guft û kenBiskan di lê kir baweşîn

  • Kenê Ahmed malê min mezin e.

Herkomst

Ji proto-hindûewropî *khendh- ku tenê di zimanên îranî û zimanê ermenî de maye: pehlewî [skrîpt hewce ye] (xendîten, “kenîn”) [skrîpt hewce ye] (xendek, “bişir, girnij, bişkurr”), farisî خنده (xende, “ken”), خندیدن (xendîden, “kenîn”), sogdî [skrîpt hewce ye] (xendent, “ken”) û ermenî խինդ (xind, “şadî, xweşî”). Bo guherîna X/K/H bidin ber kanî (kana avê) û ker (dewar).

Verwante woorden

2.werkwoord
  1. -kin, dê bikin

Voorbeelden

  • Hûn dê ken.

  • Ew naken.

Herkomst

Formeke lêkera "kirin"ê: -ke- + -n.

Verwante woorden

Synoniemen

Bron en licentie

Dit lemma komt uit Wîkîferheng/Wiktionary en valt onder CC BY-SA 4.0. Bron: Wîkîferheng. Onze afgeleide gegevens delen we onder dezelfde licentie.