Jûjî

ken

/kɛn/

1.Substantivmaskulin
  1. Lachen / Lache

    en
    laugh
    nl
    lach
    tr
    gülme / gülüş
    kmr
    Kenîn yan kenandin, dengê keyfê, dengê "hahahaa".
  2. Lächeln

    en
    smile
    nl
    glimlach
    tr
    gülümseme / tebessüm

Beispiele

  • Ew nazika nûrînbedenQendê dirêjin guft û kenBiskan di lê kir baweşîn

  • Kenê Ahmed malê min mezin e.

Herkunft

Ji proto-hindûewropî *khendh- ku tenê di zimanên îranî û zimanê ermenî de maye: pehlewî [skrîpt hewce ye] (xendîten, “kenîn”) [skrîpt hewce ye] (xendek, “bişir, girnij, bişkurr”), farisî خنده (xende, “ken”), خندیدن (xendîden, “kenîn”), sogdî [skrîpt hewce ye] (xendent, “ken”) û ermenî խինդ (xind, “şadî, xweşî”). Bo guherîna X/K/H bidin ber kanî (kana avê) û ker (dewar).

Verwandte Wörter

2.Verb
  1. -kin, dê bikin

Beispiele

  • Hûn dê ken.

  • Ew naken.

Herkunft

Formeke lêkera "kirin"ê: -ke- + -n.

Verwandte Wörter

Quelle und Lizenz

Dieser Eintrag stammt aus Wîkîferheng/Wiktionary und steht unter CC BY-SA 4.0. Quelle: Wîkîferheng. Unsere abgeleiteten Daten teilen wir unter derselben Lizenz.