Jûjî

laçik

/lɑːˈt͡ʃɘk/

zelfstandig naamwoord
  1. hoofddoek

    de
    Kopftuch
    en
    headscarf / kerchief / head cover
    tr
    baş örtüsü / başörtü / başörtüsü / bürgü
    kmr
    Çîtê mirov pirça anku porê xwe diniximînin (bi taybetî jin).

Voorbeelden

  • Dayikê qeta laçika spî di avê de kir, ser guhê kurê xwe paqij kir.

  • Sibê dîze rûnê çêleka helandin, da ser devê kûp, laçikek danîn ser devê rûn, anîn dîwanê...

Herkomst

Hevreha soranî لەچەک (leçek), farisî لچک (leçek) ji zimanên îranî yan jî bi metatezê û bi guherîna R bi L ji çarik.

Verwante woorden

Bron en licentie

Dit lemma komt uit Wîkîferheng/Wiktionary en valt onder CC BY-SA 4.0. Bron: Wîkîferheng. Onze afgeleide gegevens delen we onder dezelfde licentie.