Jûjî

laçik

/lɑːˈt͡ʃɘk/

noun
  1. headscarf / kerchief / head cover

    de
    Kopftuch
    nl
    hoofddoek
    tr
    baş örtüsü / başörtü / başörtüsü / bürgü
    kmr
    Çîtê mirov pirça anku porê xwe diniximînin (bi taybetî jin).

Examples

  • Dayikê qeta laçika spî di avê de kir, ser guhê kurê xwe paqij kir.

  • Sibê dîze rûnê çêleka helandin, da ser devê kûp, laçikek danîn ser devê rûn, anîn dîwanê...

Etymology

Hevreha soranî لەچەک (leçek), farisî لچک (leçek) ji zimanên îranî yan jî bi metatezê û bi guherîna R bi L ji çarik.

Related words

Source and licence

This entry derives from Wîkîferheng/Wiktionary and is licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Wîkîferheng. Our derived data is shared under the same licence.