Jûjî

qaf

/ˈqɑːf/

zelfstandig naamwoord
  1. schedel / kop

    de
    Kopf / Haupt / Oberseite
    en
    nut / basin
    tr
    kafa / ser / kafatası
    kmr
    Navê herfa ق (Q, q) di alfabeya erebî de.

Voorbeelden

  • Qafê wî naşuxile.

Herkomst

Ji osmanî قفا (qefa/qafa, “patik”) ji erebî قَفًا (qafan, “patik”). Di kurdî de tenê li deverên din di bin tesîra tirkî de tê bikaranîn. Guherîna -en li dawiyê bi -a di tirkî de ji ber tesîra awayê nivîsîna di alfabeya erebî de peyda bûye.

Verwante woorden

Andere schrijfwijzen

Bron en licentie

Dit lemma komt uit Wîkîferheng/Wiktionary en valt onder CC BY-SA 4.0. Bron: Wîkîferheng. Onze afgeleide gegevens delen we onder dezelfde licentie.