Jûjî

qaf

/ˈqɑːf/

Substantiv
  1. Kopf / Haupt / Oberseite

    en
    nut / basin
    nl
    schedel / kop
    tr
    kafa / ser / kafatası
    kmr
    Navê herfa ق (Q, q) di alfabeya erebî de.

Beispiele

  • Qafê wî naşuxile.

Herkunft

Ji osmanî قفا (qefa/qafa, “patik”) ji erebî قَفًا (qafan, “patik”). Di kurdî de tenê li deverên din di bin tesîra tirkî de tê bikaranîn. Guherîna -en li dawiyê bi -a di tirkî de ji ber tesîra awayê nivîsîna di alfabeya erebî de peyda bûye.

Verwandte Wörter

Andere Schreibweisen

Quelle und Lizenz

Dieser Eintrag stammt aus Wîkîferheng/Wiktionary und steht unter CC BY-SA 4.0. Quelle: Wîkîferheng. Unsere abgeleiteten Daten teilen wir unter derselben Lizenz.