Jûjî

qaf

/ˈqɑːf/

noun
  1. nut / basin

    de
    Kopf / Haupt / Oberseite
    nl
    schedel / kop
    tr
    kafa / ser / kafatası
    kmr
    Navê herfa ق (Q, q) di alfabeya erebî de.

Examples

  • Qafê wî naşuxile.

Etymology

Ji osmanî قفا (qefa/qafa, “patik”) ji erebî قَفًا (qafan, “patik”). Di kurdî de tenê li deverên din di bin tesîra tirkî de tê bikaranîn. Guherîna -en li dawiyê bi -a di tirkî de ji ber tesîra awayê nivîsîna di alfabeya erebî de peyda bûye.

Related words

Alternative forms

Source and licence

This entry derives from Wîkîferheng/Wiktionary and is licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Wîkîferheng. Our derived data is shared under the same licence.