Jûjî

vîn

/ˈviːn/

1.zelfstandig naamwoordvrouwelijk
  1. wil / wilskracht

    de
    Lust / Begehr / Begier
    en
    will
    tr
    irade / istenç / isteme / dileme
    kmr
    Tişta/ê ku mirovî divê, tişta/ê mirov dixwaze, tişta/ê mirov hez dike.

Voorbeelden

  • A rast, Cécileê baş bi xwe dizanibû, hewildanên ji derveyê vîna wê ew dienitand.

Verwante woorden

Synoniemen

Bron en licentie

Dit lemma komt uit Wîkîferheng/Wiktionary en valt onder CC BY-SA 4.0. Bron: Wîkîferheng. Onze afgeleide gegevens delen we onder dezelfde licentie.