Jûjî

zemîn

/zɛˈmiːn/

zelfstandig naamwoord
  1. grond / bodem / basis

    de
    Fussboden / Stock / Sohle
    en
    globe / demesne / background
    tr
    bodrum / kefalet / taban / zemin
    kmr
    dinya, cîhan, planeta em lê dijîn

Voorbeelden

  • Qebde'ê bîne ji beyda'ê zemînEw dilê erdê û hem husn û biha

  • Heger zemîn vebûbe, ketibinê jî, ez dê wan derxînim.

Herkomst

Ji farisî زمین (zamin), ji forma kevn زمی (zami), ji farisiya navîn zmyk' (zamīg, “erd, dinya”), taliyê ji proto-hindûewropî *dʰéǵʰōm ku herwiha serekaniya peyva zevî ya kurdî ye.

Verwante woorden

Bron en licentie

Dit lemma komt uit Wîkîferheng/Wiktionary en valt onder CC BY-SA 4.0. Bron: Wîkîferheng. Onze afgeleide gegevens delen we onder dezelfde licentie.