Jûjî

zemîn

/zɛˈmiːn/

Substantiv
  1. Fussboden / Stock / Sohle

    en
    globe / demesne / background
    nl
    grond / bodem / basis
    tr
    bodrum / kefalet / taban / zemin
    kmr
    dinya, cîhan, planeta em lê dijîn

Beispiele

  • Qebde'ê bîne ji beyda'ê zemînEw dilê erdê û hem husn û biha

  • Heger zemîn vebûbe, ketibinê jî, ez dê wan derxînim.

Herkunft

Ji farisî زمین (zamin), ji forma kevn زمی (zami), ji farisiya navîn zmyk' (zamīg, “erd, dinya”), taliyê ji proto-hindûewropî *dʰéǵʰōm ku herwiha serekaniya peyva zevî ya kurdî ye.

Verwandte Wörter

Quelle und Lizenz

Dieser Eintrag stammt aus Wîkîferheng/Wiktionary und steht unter CC BY-SA 4.0. Quelle: Wîkîferheng. Unsere abgeleiteten Daten teilen wir unter derselben Lizenz.

zemîn — kurdisches Wörterbuch · Jûjî