Jûjî

zemîn

/zɛˈmiːn/

noun
  1. globe / demesne / background

    de
    Fussboden / Stock / Sohle
    nl
    grond / bodem / basis
    tr
    bodrum / kefalet / taban / zemin
    kmr
    dinya, cîhan, planeta em lê dijîn

Examples

  • Qebde'ê bîne ji beyda'ê zemînEw dilê erdê û hem husn û biha

  • Heger zemîn vebûbe, ketibinê jî, ez dê wan derxînim.

Etymology

Ji farisî زمین (zamin), ji forma kevn زمی (zami), ji farisiya navîn zmyk' (zamīg, “erd, dinya”), taliyê ji proto-hindûewropî *dʰéǵʰōm ku herwiha serekaniya peyva zevî ya kurdî ye.

Related words

Source and licence

This entry derives from Wîkîferheng/Wiktionary and is licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Wîkîferheng. Our derived data is shared under the same licence.

zemîn — Kurmanji dictionary · Jûjî