Jûjî

kelek

/kʰɛˈlɛk/

1.sıfat
  1. (yê xweş dikele): Tiştê ku zû dikele.

Örnekler

  • Goştê berxan kelek e.

2.isim
  1. sal / kavun

    de
    Floß / Steinmauer / Steinwand / Melone
    en
    raft / stone wall / melon
    nl
    vlot / meloen
    kmr
    Navgîna mirov pê li ser avê dimeşe.

Örnekler

  • Kelekvanan xwe diavêtin têlê û kelek dikişandin.

  • Dû re, ger havîn bûya zebeş û kelek ji wan re diketin siniyan, ger payîz bûya tirî;

Köken

Ji erebî كلك (kelek) yan ji aramî ܟܠܟܐ (kelka), ji akadî kelekku ku herwiha wek κέρκουρος (kerkouros) ketibû yûnaniya kevn û wek navê keştiyeke hinekî cuda jê derbazî hin zimanên din jî yên ewropî bûye: îtalî caracca (bixwîne: karakka), fransî caraque, îngilîzî carack, almanî Karacke, каракка (karakka).

İlgili kelimeler

Kaynak ve lisans

Bu madde Wîkîferheng/Wiktionary kaynaklıdır ve CC BY-SA 4.0 ile lisanslanmıştır. Kaynak: Wîkîferheng. Türettiğimiz veriyi de aynı lisansla paylaşıyoruz.