Jûjî

kelek

/kʰɛˈlɛk/

1.Adjektiv
  1. (yê xweş dikele): Tiştê ku zû dikele.

Beispiele

  • Goştê berxan kelek e.

2.Substantiv
  1. Floß / Steinmauer / Steinwand / Melone

    en
    raft / stone wall / melon
    nl
    vlot / meloen
    tr
    sal / kavun
    kmr
    Navgîna mirov pê li ser avê dimeşe.

Beispiele

  • Kelekvanan xwe diavêtin têlê û kelek dikişandin.

  • Dû re, ger havîn bûya zebeş û kelek ji wan re diketin siniyan, ger payîz bûya tirî;

Herkunft

Ji erebî كلك (kelek) yan ji aramî ܟܠܟܐ (kelka), ji akadî kelekku ku herwiha wek κέρκουρος (kerkouros) ketibû yûnaniya kevn û wek navê keştiyeke hinekî cuda jê derbazî hin zimanên din jî yên ewropî bûye: îtalî caracca (bixwîne: karakka), fransî caraque, îngilîzî carack, almanî Karacke, каракка (karakka).

Verwandte Wörter

Quelle und Lizenz

Dieser Eintrag stammt aus Wîkîferheng/Wiktionary und steht unter CC BY-SA 4.0. Quelle: Wîkîferheng. Unsere abgeleiteten Daten teilen wir unter derselben Lizenz.