Jûjî

şil

/ˈʃɘl/

Adjektiv
  1. nass / feucht

    en
    wet
    nl
    nat / vochtig
    tr
    ıslak
    kmr
    Tişta/ê av pê ve; tişta/ê av yan ronatiyek din ketiye ser; tişta/ê di avê yan ronatiyek din hilandin.

Beispiele

  • Cilên min li ber baranê şil bûn.

  • Xweş dibû wê saetêPê xweş dibû sed lal û şilPê ron dibû sed çav û dil

Herkunft

Ji proto-hindûewropî *sṷēid- (“şîr; şilî”). Hevreha [skrîpt hewce ye] (ksviḍ, “şil bûn”) ya sanskrîtî. Herwiha hevreha şîr ya kurmancî, sanskrîtî क्षीर (kṣîre, “şîr”), avestayî [skrîpt hewce ye] (xşvid-, “şîr”) farisiya kevn [skrîpt hewce ye] (şift-, “şîr”), farisî شیر (şîr, “şîr”), soranî شیر (şîr), zazakî şid / şit, hewramî şot. Herwiha hevreha şil (ruhn, şilî, têrav) ya kurmancî û rehê [skrîpt hewce ye] (ksviḍ, “şil bûn”) ya sanskrîtî.

Verwandte Wörter

Quelle und Lizenz

Dieser Eintrag stammt aus Wîkîferheng/Wiktionary und steht unter CC BY-SA 4.0. Quelle: Wîkîferheng. Unsere abgeleiteten Daten teilen wir unter derselben Lizenz.