ap

Ji kurtkirina peyva tirkî abê, ji ağabey (“birayê mezin”) yan jî hevreha amca ("mam, ap" bi tirkiya nû) ji tirkiya navîn abıca / abuca (mam, ap, birayê babê kesekî) ji tirkiya kevn apa (bab, bav) + eçe (kek, birayê mezin). Bi heman awayî am (di hin devokên kurmancî de bi maneya "mam, ap") jî ji tirkî amca (mam, ap) e yan jî ji erebî عم ('emm: mam) e. Bo hin nimûneyên din jî ku e ya erebî li destpêka peyvê di kurdî de dibe "a" binere "alif" û "aqil. Ihtimala ku "ap" ji tirkî ye dîsa ji ber wê jî mezin e ku ew di zaravayên din başûrî yên kurdî (soranî, feylî, hewramî....) de û di zimanên din yên