Jûjî

çante

/t͡ʃʰɑːnˈtɛ/

noun
  1. çanta / poşet / paket / torba

    de
    Beutel / Tasche / Sack
    nl
    zak / tas
    kmr
    kîf, çelte, gîrfan, kîs, çewal, tûrik, derdankê bi lepik yê ku ji cawî hatiye çêkirin û mirov tiştan tê de hildigire (bi taybetî yên ku zarok pirtûkên xwe yên dibistanê tê de hildigirin)

Etymology

Bi riya osmanî چانطه (çante) ji farisî تنچه (tençe) ji تنجيدن (tencîden, “nûrandin, qat kirin, hilmaştin”). Ji bilî kurdî û tirkî, herwiha ketiye hinek devokên erebî jî, bo nimûne erebiya kendavî جنطة (janṭa) û erebiya misrî شنطة (şanța) û herwiha siryanî ܫܰܢܛܰܐ (šanṭa) / ܫ̰ܰܢܛܰܐ (čanṭa).

Related words

Derived terms

Source and licence

This entry derives from Wîkîferheng/Wiktionary and is licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Wîkîferheng. Our derived data is shared under the same licence.