Jûjî

şên

/ˈʃeːn/

1.rengdêr
  1. sax, geş, jîndar (bi taybetî riwek anku gul û giya)

    de
    fidel / frisch / fröhlich / heiter
    en
    flourishing / inhabited / prosperous / riproaring
    nl
    vrolijk / bloeiend / bewoond
    tr
    şen / neşeli / cıvıl cıvıl / civelek

Mînak

  • Bi kinarê me feqîran bike carek nigehêXobî û dilberî û naz û telettuf bi te şênXusrûya padişehan î we xwidana cebehê

  • Bihayê şên.

Etîmolojî

Ji proto-hindûewropî *tkei- (“ava kirin, şên kirin, çandin”), proto-îranî *şê-. Hevreh şên (şên, ava) ya pehlewî, şiti (jîngeh) ya avestayî, क्षिति (kṣití: (jîngeh) ya sanskrîtî û κτίζω (çandin, damezrandin, ava kirin). շէն (şên) ya ermenî û şen (xweş, bikêf) ji zimanên îranî hatine wergirtin.

Peyvên girêdayî

2.navdêr
  1. kanîn, karîn, şêkirin

    de
    Fähigkeit / Macht / Kraft
    nl
    vermogen / macht / kracht
    tr
    edebilme / yapabilme / kuvvet / iktidar
3.lêker
  1. Hêz / taqet yan hinêr yan derfet / delîv yan zanîn hebûn bo kirina tiştekî.

    de
    können / dürfen / vermögen / bewohnt
    en
    can / be able to
    nl
    kunnen
    tr
    edebilmek / yapabilmek / muktedir olmak

Peyvên girêdayî

Peyvên çêbûyî

Awayên din

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.