Jûjî

benî

/bɛˈniː/

1.rengdêr
  1. kole, bende, evd, xulam, noker, bindest, dîl, êxsîr kesa/ê neçar e hemî jiyana xwe belaş bo kesek din dixebite ango kar dike

2.navdêr
  1. kole, bende, evd, xulam, noker, bindest, dîl, êxsîr kesa/ê neçar e hemî jiyana xwe belaş bo kesek din dixebite ango kar dike

    de
    Sklavin
    en
    slave / servant / chattel / serf
    nl
    slaaf / dienaar / horige
    tr
    bandırma / bende / bendegân / köle

Mînak

  • Li serdemên kevn de benî dihatin firotin.

  • Nîveke xelkê niha bûne beniyên desthelatdaran.

Etîmolojî

Hevreha farisî بنده (bende), pehlewî bendek, ji proto-hindûewropî *bʰendʰ- (girê dan, bestin), binêre ben, bend, band... Bi maneya "mirov" ji erebî [Peyv?], têkilî bin (kurr).

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

benî — ferhenga kurmancî · Jûjî