navdêrnêrza/mêzaPirjimar: dijmin
Kesên yan komên dijî hev şer dikin.
- de
- Feind / Feindin / Gegner / Gegnerin
- en
- enemy
- nl
- vijand / tegenstander
- tr
- düşman, hasım, yağı
Mînak
Û dijminêd xwe heta li ser nimêjê jî lê didin û dikujin.
Etîmolojî
Ji proto-hindûewropî *dus- (“xirab; dij”) + *ménos (“niyet, raman, fikir, hizir, hiş”) anku "niyetxirab", proto-îranî *dusmene-, hevreha duj-meneh- / duş-meneh ya avestayî, duşmen ya pehlewî, dişmen ya zazakî, دشمن (duşmen) ya farisî, दुर्मन्मन् (dur-manmen) ya sanskrîtî, δυσ-μενής (dus-menos) (dijmin) ya yûnaniya kevn. Düşman ya tirkî û թշնամի (tişnemî) ya ermenî ji zimanên îranî ne. Hevreh: dij, dijwar, diz, zirr-