Jûjî

kirîn

/kɘˈriːn/

1.navdêr
  1. standina bi pere, peydakirina bi pare:

    de
    Einkauf / Kauf
    en
    purchase
    nl
    verwerving / aanschaf
    tr
    alma

Mînak

  • Kirîna xanî biryareke mezin e.

2.lêkerPirjimar: em dikirin
  1. bi paredanê wergirtin, bi diravdanê bi dest xistin, bi pere standin

    de
    kaufen
    en
    to buy
    nl
    kopen
    tr
    satın almak, almak

Mînak

  • Te tirimpêla xwe bi çendê kiriye?

  • Min xaniyek bi 150 000 euroyan kirî.

Etîmolojî

Ji proto-hindûewropî: *kʷrei- ("kirîn"), proto-îranî: *xrey- ("kirîn"), pehlewî: xiryn- ("kirîn"), sogdî: xiryn- ("kirîn"), hotenî: xn- ("kirîn"), farisî: xerîden/xer- ("kirîn"), gîlekî: heên/hin- ("kirîn") ... ^(alfabeya arî), kurmancî: kirîn/kir- ("kirîn") , zazakî: herînayen/her- ("kirîn"), sanskrîtî: kirey ("kirîn"), rusiya kevn: kirenuti ("kirîn")

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

kirîn — ferhenga kurmancî · Jûjî