navdêr
jin, afret, kebanî, bermalî, pîrek, kabanî, kevanî, kavanî, mirovên mê, mirovên mê yên şûkirî anku mêrkirî
- de
- Weib / Ehegatte / Gemahlin / Ehefrau
- tr
- ev bireyleri / hanım / hayat arkadaşı / aile
Etîmolojî
Ji erebî كلفة (kulfeᵗ: bar, berpirsiyarî), têkilî mikelef, tekelif, teklîf, tekalif.